Fleur* (64) heeft veel nare dingen meegemaakt. Het verlies van haar broer, een scheiding en het stigma rondom haar manisch depressieve episodes maakten het leven zwaar. Ze wisselde geregeld van medicatie om een depressie te vermijden. Toen ze vijf jaar geleden voor het laatst werd opgenomen, startte ze met een MAO-remmer. Sindsdien heeft ze veel minder last van depressieve episodes
Tijdens een vliegreis krijgt Mirjam* (43) hoofdpijn. Kan gebeuren, denkt ze, en ze wijdt het aan de spanning vanwege het vliegen. Gedurende de vakantie houdt de hoofdpijn echter aan en af en toe valt ze flauw. Na thuiskomst gaat het van kwaad tot erger, maar de huisarts neemt haar klachten niet serieus. Er volgt een lange tocht langs hulpverleners en
Ondanks dat ze zelf al lang wist wat er met haar aan de hand was, leken de hulpverleners van Tirza* (58) dit niet te zien. Ze kreeg de diagnose schizofrenie. Hier zaten veel vooroordelen aan verbonden en Tirza werd hierdoor anders behandeld, ze werd gezien als agressief. Dit zorgde voor wanhoop en een gevoel van onbegrip. Toen haar diagnose werd
Sam* (33) werkt als psychiater in een instelling waar anorexiapatiënten worden behandeld. Ze vertelt over haar ervaringen met de verschillende patiëntengroepen. Er zijn tal van manieren om jongeren van hun angst voor voedsel af te helpen, zoals beloningssystemen of het benutten van een positieve groepsdynamiek. Helaas gebeurt het soms toch dat een behandeling niet aanslaat en dan moeten Sam en
Op haar 43e kreeg Janka haar dossier onder ogen en las ze over haar tweeënhalf jaar durende opname als zestienjarige puber. Dat wat ze lange tijd had verdrongen kwam langzaamaan aan de oppervlakte. Puzzelstukjes vielen in elkaar en beelden van toen overspoelden haar. Het was onvermijdelijk, ruim 25 jaar nadat de misstanden hadden plaatsgevonden, kwam de klap. Ze had zichzelf
Joyce* (48) heeft er nooit echt bij gehoord. Haar hele lagere schooltijd werd ze gepest en geslagen. Ze had één vriendin en verder had ze niemand. Zo eenzaam voelde ze zich, dat ze al op haar twaalfde geen zin meer had in het leven. Waren er toen maar mensen geweest die haar begrepen en bij wie ze zich had kunnen
