Michel’s* (55 jaar) jeugd was traumatisch. Hij groeide op in een groot katholiek gezin waar angst en onveiligheid de boventoon voerden. Ook werd hij seksueel misbruikt door meerdere familieleden. Dit leidde tot een jeugd vol schaamte, wanhoop en een zeer moeizame relatie met zijn ouders. Na zijn vlucht uit huis, toen hij zeventien jaar oud was, volgden depressies en meerdere psychiatrische opnames met psychoses en separaties. Van jongs af aan ervoer Michel paranormale waarnemingen en stemmen, die later betekenis kregen in zijn herstelproces. Een ernstige legionellabesmetting werd een keerpunt in zijn leven: zijn lichamelijke herstel gaf hem ook mentale kracht. Door therapie, spiritualiteit en het delen van zijn ervaringen als ervaringsdeskundige, vond hij nieuw houvast. Nu ondersteunt hij anderen met psychische kwetsbaarheid, richt zich op creativiteit en spiritualiteit, en benadrukt het belang van veerkracht, zelfacceptatie en “doen”. Michel’s verhaal is er één van lijden maar ook één van doorzettingsvermogen en hoop. Het is een verhaal van vallen, opstaan en het hervinden van menselijkheid in de zorg.