We hebben van verschillende instanties steun gehad, maar het blijft veel werk

Tibo* (14) lijdt aan Tubereuze Sclerose Complex (TSC), een multidisciplinaire aandoening waarvan de gevolgen per kind sterk kunnen verschillen. Mette* (43) vertelt hoe de zorg voor haar oudste kind vanaf de geboorte is verlopen, welke rol instanties en hulpverleners hadden en hoe Tibo’s ontwikkelingsproces zijn weerslag had op het gezin. Ze voelt zich gesteund door andere ouders en oudergroepen die

Lees verder »
trauma

Het overlijden van mijn vader voelde als een opluchting

Als je Lieve* (48) tien jaar geleden had gevraagd hoe ze zichzelf als kind zag dan had ze ‘vrolijk, spontaan en gelukkig’ gezegd. Dat haar jeugd verre van doorsnee was geweest, had ze lange tijd niet als een beperking of ballast gezien, zo was het gewoon en daar had ze vrede mee. Het ging wel eens door haar heen, maar

Lees verder »
diagnose

Paranoïde psychotisch?

Paulus* (69): “Ik ben in mijn leven vele malen psychotisch geweest door grote spanningen tussen wat ik ‘moest’ van de wereld om me heen en van mezelf, en dat wat ik was en kon. Het heeft me tenslotte in het psychiatrisch circuit gebracht. Daar werden de psychotische gevoelens sterk aangewakkerd door de ‘opvang’ met een politieverhoor en ‘diagnoses’ die niets

Lees verder »
autisme

Ik werd gezien als lastig, maar kon er niets aan doen

Vanaf haar negentiende heeft Ellis* (59) te maken met de psychiatrie. Ze vond destijds niet de antwoorden die ze zocht en had het gevoel iedereen tot last te zijn. Als kind was ze anders dan haar zusjes en haar ouders vonden haar vermoeiend. Ellis paste niet bij het gezin, maar ook niet bij haar leeftijdsgenoten. Haar omgeving zag de kern

Lees verder »
meisje met handen over de oren
(C)PTSS

Niet gezien door mijn ouders, niet gehoord in de hulpverlening

Lisa* (46), had een onveilige jeugd. Door hun eigen ‘rugzakje’ konden haar ouders de opvoeding niet aan. Ze vertelt haar verhaal om duidelijk te maken wat het doet met een kind als het opgroeit in een onveilige situatie. Bovendien wil ze kenbaar maken dat in de GGZ vooral symptomen worden behandeld, waardoor de onderliggende klachten blijven bestaan. Na veel therapie

Lees verder »

Mijn bodem was weg, ik leefde op drijfzand

Josja* (53) groeide op in een dogmatische geloofsgemeenschap en voelde zich daar veilig en beschermd. De wereld erbuiten werd gezien als gevaarlijk en bedreigend. Zo werd ze van jongs af aan terughoudend in haar contacten met mensen buiten de gemeenschap. Later besloot ze eruit te stappen en besefte ze hoe ze door het leven binnen de geloofsgemeenschap een ontwikkelingsachterstand had

Lees verder »
Scroll naar boven