
Dit is dus het gekkenhuis, en ik zit er middenin
Paul* (52) hield van uitgaan en dansen, maar was ook gevoelig voor verslavingen. Toen hij daarmee over de grens ging kwam hij in een psychose terecht. Hij leerde van zijn ervaringen en

Paul* (52) hield van uitgaan en dansen, maar was ook gevoelig voor verslavingen. Toen hij daarmee over de grens ging kwam hij in een psychose terecht. Hij leerde van zijn ervaringen en

Medicijnen zijn voor Rita* (60) een noodzakelijk kwaad en slechts een middel om de psychische klachten van schizofrenie onder controle te krijgen. Want de daadwerkelijke redding kwam uit een andere hoek: de

Inmiddels weet Michiel* (40) wat zijn levensdoelen, zijn missie en zijn kernwaarden zijn. Hij wil leren en kennis delen, genieten en betekenisvol werk doen. Naast zijn betaalde baan doet hij vrijwilligerswerk, waardoor

Begrijpen deed hij er niets van. Toen Peter* (59) ging studeren, kwam er zoveel op hem af dat hij letterlijk en figuurlijk de weg kwijtraakte. Logisch dat hij daar angstig van werd.

Het idee dat niemand in je omgeving begrijpt wat het betekent om naaste te zijn van iemand met een psychische aandoening. En dat je dat ook niet kunt uitleggen omdat je zelf

Er leek geen vuiltje aan de lucht in het leven van huisarts Jonathan*. Tot hij vorig jaar plotseling de weg kwijt raakte en herhaaldelijk moest worden opgenomen omdat hij een gevaar was

Wanneer is er sprake van een crisis? Heb je inspraak in de keuze van een psychiater? Weet je vooraf welke visie een psychiater heeft op een psychose, op stemmen horen? En op

Na de bevalling van haar eerste kind raakte Bianca* (47) psychotisch. Na een opname hervat ze haar leven, maar ze blijft worstelen met haar gevoeligheid. Tot ze hier de kracht van inziet.

Hij maakte vier depressies mee. En sloeg tijdens de derde keer onverwacht om in een manie en psychose, waarbij het zo enorm mis ging dat een politieman hem in z’n been schoot.

Een psychiatrische aandoening overwinnen is geen sinecure. Daar moet je hard voor werken constateert Ellen* (35), senior verpleegkundige op de psychosekliniek. Dat iedereen in hetzelfde schuitje zit maakt het enerzijds gemakkelijk maar

“Er was dat onderbuikgevoel van een moeder. Naast allerlei kleine signalen merkte ik dat mijn zoon van 17 veranderde. Zijn dag-nachtritme verschoof, er ontstond een ‘bijzonder’ eetpatroon, het oogcontact nam af en

Mandy (29)* is AIOS op de afdeling Stemmingsstoornissen van een academisch ziekenhuis. Ze is er verantwoordelijk voor acht tot tien patiënten en voert naast gesprekken met collega’s ook geregeld overleg met externe zorgverleners.
We gebruiken cookies om jouw leeservaring persoonlijk en soepel te maken.