Toen zijn zoontje tien jaar werd, kwamen er bij Khalid* herinneringen boven van vroeger. Toen hij zelf tien was, overleed zijn moeder. Wat daarna volgde was een strijd met zichzelf en de gebeurtennissen die hij meemaakte als jong kind en volwassen persoon. Met het oog op zijn eigen kinderen voelde Khalid de noodzaak om hier iets mee te doen. Er was een drang om na jaren de ketting van trauma’s te breken.