Els (63 jaar) heeft een leven vol met ingrijpende ervaringen in de psychiatrie achter de rug. Na meerdere bijna-doodervaringen en het verlies van haar vader krijgt ze angstaanvallen en wordt ze opgenomen in de GGZ. Ze wordt herhaaldelijk geïsoleerd, vastgebonden en met zware medicatie behandeld zonder dat naar haar verhaal wordt geluisterd. Door deze ervaringen verliest Els al haar vertrouwen in de psychiatrie, worden haar familiebanden verbroken en blijft ze achter met een intens trauma. Els knapt op en pleit nu voor meer menselijkheid in de geestelijke gezondheidszorg.