Het begon met het berichtje dat Astrid kreeg. Een vriendin appte dat het niet goed ging met haar zus. Voor die tijd had haar zus ook al minder goede periodes gehad. Tijdens
Een psychiatrische aandoening overwinnen is geen sinecure. Daar moet je hard voor werken constateert Ellen* (35), senior verpleegkundige op de psychosekliniek. Dat iedereen in hetzelfde schuitje zit maakt het enerzijds gemakkelijk maar
Stel dat Christiaan* (28) eerder had geweten dat hij ADHD heeft en daar ook de medicatie voor had gehad. Al die frustratie en onzekerheid waar hij nog elke dag mee worstelt: het
“Er was dat onderbuikgevoel van een moeder. Naast allerlei kleine signalen merkte ik dat mijn zoon van 17 veranderde. Zijn dag-nachtritme verschoof, er ontstond een ‘bijzonder’ eetpatroon, het oogcontact nam af en
Mandy (29)* is AIOS op de afdeling Stemmingsstoornissen van een academisch ziekenhuis. Ze is er verantwoordelijk voor acht tot tien patiënten en voert naast gesprekken met collega’s ook geregeld overleg met externe zorgverleners.
“Casper begon het schooljaar in groep 6 op het niveau van ongeveer groep 3/4. In zijn klas zitten allemaal kinderen die een extreme vorm van structuur nodig hebben. Casper wil de werkjes
Frank* is psychiatrisch verpleegkundige in een groot academisch ziekenhuis. Hij begon er in 1998 en ondersteunde jarenlang veel patiënten. Tot het moment dat Frank zelf een depressie kreeg. Een moeilijke, maar ook leerzame
Ze heeft het mooiste vak ter wereld. Dat staat voorop. Toch ziet Eline* als arts in opleiding tot specialist (AIOS) zeker ruimte voor verbetering. Zo ook op de gesloten afdeling Psychiatrie van
Thuis praten met zijn ouders en broertje ging nog wel. Maar eenmaal buiten die vertrouwde omgeving kwam er geen woord over zijn lippen. Xavier (39) worstelde als kind jarenlang met selectief mutisme.
